กลางดึกคืนหนึ่ง ขณะที่ดิฉันกะลังนอนหลับใหลฝันไปว่าพี่ติ๊ก เจษฎาภรณ์ยกขบวนขันหมากมาขอ ทันใดนั้น กริ๊งงงงงงง กริ๊งงง กริ๊งงงงงง โทรศัพท์ดังตื่นจากภวังค์แต่ไม่ได้ใส่ใจจะลุกไปรับเลย เพราะโทรศัพท์ยามวิกาลขนาดนี้มากกว่าเก้าสิบห้าจุดแปดเปอร์เซนต์มันโทรมาแล้วถามหาคนอื่น นอนคุดคู้ต่อไป แต่โทรศัพท์เจ้ากรรมมันจองเวรไม่เลิกค่ะ เลยต้องฝืนใจลุกไปรับ...

ฉัน : ฮัลโหล

เสียงปลายสายกรอกมาอย่างร้อนรน มันจะเป็นใครไม่ได้นอกจากอีคุณชายสุดยุ่ง

คุณชาย : มี้มี้ !!นอนรึยัง(เป็นชื่อที่อียุ่งเรียกดิชั้นค่ะ คาดว่าในสายตามันดิชั้นคงหน้าคล้ายแมว)

ฉัน: (คิดในใจ อีผีบ้า กรูไม่ได้ทำอาชีพเสริมเป็นยามนะ ป่านนี้จะได้ยังไม่นอน) นอนแล้ว มีอะไรเหรอ

คุณชาย: เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอกคิดถึงอะ

ฉัน: (ตอแหลกันเห็นๆค่ะ น้ำเสียงไม่ได้อินเลิฟเลย ออกจะลุกลี้ลุกลนด้วยซ้ำ) อ่อ เหรอ เออ คุยกันแล้วงั้นไปหลับต่อแล้วนะ (ไสหัวเมิงไปเร็ว เร้วเล้ยยยย กุจะไปฝันถึงพี่ติ๊กต่อ ตะกี๊ฝันถึงสู่ขอ จะไปฝันต่อถึงตอนส่งเข้าห้องหอ อะกึ๋ยๆๆ )

คุณชาย: เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งไปคุยกันก่อน นอนไม่หลับอะ (น้ำเสียงร้อนรน เว้าวอน อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน)

ฉัน : มีอะไรรึเปล่า

คุณชาย: อะไร มีอะไร ไม่มี้ (ขึ้นเสียงสูงมากกกระดับโซปราโน่) คิดถึงเฉยๆ แล้วนอนไม่หลับ

ฉัน: แล้วเป็นอะไรทำไมถึงนอนไม่หลับ แล้วนี่หลับไปบ้างแล้วยัง

คุณชาย: หลับแล้ว แต่ตื่นแล้ว แล้วหลับต่อไม่ได้

ฉัน : เป็นอะไรหลับต่อไม่ได้ บอกมาซะดีๆ

คุณชาย: ไม่มีอาไร้ จิง จริ๊งงงงงง คิดถึงอะ คิดถึง ช่วยคุยอะไรก็ได้หน่อยเร็ว

ฉัน : จาให้คุยอาร้ายยยย ง่วงนะเนี่ย ไปนอนนับแกะไป๊ มีอะไรรึเปล่าบอกมาได้นะ ผีหลอกรึไงถึงหลับต่อไม่ได้

คุณชาย : (อึ้งไปเลยค่ะ)

ฉัน: เฮ้ย เป็นอะไร หรือว่าผีหลอกจริงๆ

คุณชาย: (ละล่ำละลัก) เธอ คะ คะ คือ ชั้นไม่รู้ว่าใช่รึเปล่านะ เธออย่าหัวเราะเยาะชั้นนะ แล้วอย่าเล่าให้ใครฟังนะ

ฉัน: (พอได้ยินว่าผีจริงๆ ก็ตะกุยตะกายไปเปิดไฟทั่วบ้านแล้ว) จริงดิ ผีจริงเหรอ เรื่องมันเป็นไง เออๆ สัญญาไม่เล่าให้ใครฟัง (กุพิมพ์อะ คงไม่ผิดสัญญาเนอะ)

คุณชาย: คือว่า ชั้นหลับๆอยู่แล้วทีนี้ มันเหมือนอะไรมาทับ ลุกไม่ได้ ขยับไม่ได้ พูดก็ไม่ได้ ได้แต่กลอกตาไปมาอะ เพิ่งเคยเป็นครั้งแรกในชีวิตชั้นเลยนะ

ฉัน: เหรอ แล้วไงต่อ เห็นอะไรมั้ย

คุณชาย : ชั้นก็พยายามดิ้นรนไปซักพัก แล้วก็เห็นคล้ายๆมือ เอื้อมมากดไหล่

ฉัน: (นอกจากจะเปิดไฟแล้ว ขณะนี้ได้เปิดวิทยุ และโทรทัศน์ทั่วบ้าน อินยิ่งกว่าเจอซะเอง) แล้วเค้าทำอะไรรึเปล่า

คุณชาย : (หลังจากถ่ายทอดความกลัวมาที่ดิชั้น มันก็สงบไปเยอะเลยค่ะ) คือ งี้ที่ชั้นรีบโทรมาหาเธอ เพราะชั้นรู้สึกว่ามือคล้ายมือเธอ ชั้นรีบโทรมาหาเธอ เพราะชั้นนึกว่าเธอได้รับอันตรายแล้วชั้นสัมผัสได้

ฉัน: (ป้าดดดด!! อีหอกหัก ใครจะหน้าด้านเท่าเมิงไม่มีอีกแล้วในโลกนี้ ปลุกกุตื่น ทำกุกลัว แล้วยังมาทวงบุญคุณ) ตกลงว่าฝันหรือเป็นเรื่องจริง

คุณชาย: ไม่ได้ฝันนะ รู้สึกจริงๆ โอเค ถ้าเธอไม่เป็นอะไร ชั้นก็ดีใจงั้นไปนอนกันได้แล้ว

ฉัน: หยุดเลย ไม่ต้องนงต้องนอนมันแล้ว ชั้นอินไปแล้ว กลัวไปแล้ว นอนต่อไม่ได้แล้ว คุยจนกุหลับคาโทรศัพท์นั่นแหละ ไม่งั้นครั้งหน้ากุจะไม่แค่กดไหล่ แต่จะจับเมิงหักคอซะ!!!

คุณชาย: ป่อยย หย่อย หย่อยยยยยยยย!!!!!

Mourrrrrrrr

Cette fois, jespère que je ne vais pas me faire dire que Je suis CHEAP!!! encore car jai un message pour mon amour adoré???!!! Cest juste pour te dire que jusquà présent, je suis très très bien avec toi (même si tu me connais TROP bien parfois ^_^), mais on sentend super bien pareil, tu sais que je taime gros GROS GROS et jai hâte que notre jour arriveJ

À part de ça, tu pourras toujours me rappeler si joubliais de mettre la dépense de linternet dans mon cahierJ et juste un petit conseil pour toi, essaie de faire les exercices de tes doigts quand taura le temps, comme ça la prochaine fois tu ne vas pas me dire que taurais les doigts en compote ha ha ha !!!